Rozgrywający się w XIX wieku wstęp, w którym groza idzie u dołu rękę z czarnym humorem, zapowiada łudzący interlokucja spośród tradycją gotyckiego kina grozy. To pierwsza z wielu obietnic bez pokrycia. Projektowanym odbiorcą reszty filmu jest Kapitan Ameryka – bodaj iż kogoś spośród Was zamrożono w latach 40. oraz przywrócono aż do życia w zeszłym tygodniu. Wzorzec goni model, i nawarstwiające się klisze zamieniają seans w permanentne deja vu. Ani del Toro, ani Nixey nie mają rewizjonistycznych ambicji, nie interesuje ich zabawa z przyzwyczajeniami widza, są skończenie poważni tudzież letalnie nudni. Całokształt przypomina wskutek tego zaniedbany, opleciony pajęczynami biuro strachu. Mamy tu wielkie domostwo, skrywające pradawne zło zaś odkrywające jego subtelności dziecko; dozorcę ze szpadlem i stalowym nigdylandia on line zarostem natomiast ikoniczny Niezwykły Ogród; bestiariusz spisany na starodrukach a pozytywkę z piekła rodem, bez której nie obejdzie się małowartościowy izba dziecinny. Brakuje wręcz przeciwnie sceny, w której bohaterka google'uje sposób zagadki i nieodzownej starej baby z bielmem na oczach. Kardynalnym błędem scenarzystów jest do tego gra w otwarte karty – w tej chwili animowana czoło wyjaśnia, z jakim zagrożeniem będą mieli aż do czynienia bohaterowie