Żaden prawdziwy gracz przenigdy nie skorzysta z oszustwa, gdy gra w jakąś grę. To plama na honorze. Kody do gier i inne tricki są zakazane, dopóki gry się nie przejdzie - takie jest założenie honorowej walki zdobycie ostatecznego trofeum. Dlaczego zatem znacząca większość ludzi, którzy, gdy tylko odkryją skrypty do jakiejś gry, natychmiast je wypróbowują? Jedna odpowiedź brzmi: bo tak jest łatwiej. O ile łatwiej strzelać do nieprzyjacielskich wojsk, gdy ich żołnierze nie mogą zadać żadnej krzywdy graczowi? Jeżeli już łatwiej wydostać się z labiryntu, gdy można wyjść z niego, przenikając poprzez ścianę? Kobiety i mężczyźni młodzi, którzy zasiadają do notebooka, by rozerwać się albo odrobinę wyżyć, najczęściej włączają grę bardziej z nudów niż z ciekawości i nie po to, ażeby po walce o oceny walczyć jeszcze o zdarzenie do następnego levelu. Dlatego, gdy jedynie mają skrypty, starają się ich. Wprowadzanie programów przez twórców gier jest swego rodzaju tradycją - programiści uwielbiają umieszczać w kodzie gry takie ukryte smaczki. Chyba w każdej grze można użyć takich tricków jak nieśmiertelność, przechodzenie poprzez ściany, otrzymanie amunicji albo innych przedmiotów, na które w grze normalnie należy zapracować albo je znaleźć. Korzyść z wprowadzania programów ma możliwość być całkowicie wymierna - poza reklamą, zapowiedziami i recenzjami gry powstają wtedy artykuły dla graczy o takich ukrytych smaczkach - można powiedzieć, że jest to delikatne przedłużenie marketingu. Tak czy siak kody psują złudzenie z każdej gry. Jeśli w grze można wszystko za darmo, bardzo szybko się nudzi.