Grypa. Wirusy i szczepienia
Grypa znana jest od starożytności, niemniej jednak wciąż groźna mimo postępu medycyny. Chorujemy na nią wielokrotnie, nie uzyskując odporności, tak jak w przypadku wielu innych zakaźnych chorób. Walka z nią znaczy podejmowanie coraz to nowych wyzwań. A winowajcą jest wirus wywołujący chorobę. Wirus grypy wyizolowany został w latach 30-tych poprzedniego stulecia.
Wyodrębniono rodzaje wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie jedynie dla człowieka; wirus A atakuje człowieka, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z owych 3 wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, wręcz marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy albo nieznaczne objawy tej choroby, przede wszystkim pośród dzieci.
Typy A i B wywołują natomiast zachorowania na dużą i potężną skalę: A odpowiada za pandemie powtarzające się zwykle co kilkanaście albo kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące mniej więcej co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich rodzajów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze konsekwencje ma jednak skok antygenowy przypisywany wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, żeby jednak szczepić się co roku. Choćby po to, by ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się omal w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w kolejnym sezonie epidemicznym.
Wyodrębniono rodzaje wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie jedynie dla człowieka; wirus A atakuje człowieka, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z owych 3 wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, wręcz marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy albo nieznaczne objawy tej choroby, przede wszystkim pośród dzieci.
Typy A i B wywołują natomiast zachorowania na dużą i potężną skalę: A odpowiada za pandemie powtarzające się zwykle co kilkanaście albo kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące mniej więcej co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich rodzajów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze konsekwencje ma jednak skok antygenowy przypisywany wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, żeby jednak szczepić się co roku. Choćby po to, by ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się omal w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w kolejnym sezonie epidemicznym.
Adres www: http://61.213.214.93
