Zoologiczny

Nie oglądam co prawda zbyt wiele reklam, czasami jednak mi się zdarzy i są to właściwie w równej mierze reklamy z polskiej TV, jak i z telewizji zachodnich. Jakoś nigdy nie wnikałem za bardzo w branżę marketingu w Polsce, jednakże zainteresowała mnie tematyka bardziej może związana z socjologią polskiego społeczeństwa. Mianowicie sposób ujęcia w polskich reklamach kobiet jest dosyć specyficzny. Polska teoretycznie jest krajem rozwiniętym, dawno mamy za sobą emancypację kobiet, konstytucja daje kobietom w Polsce równouprawnienie. Tymczasem przeczytany kiedyś artykuł, bodajże w Wyborczej, natchnął mnie do pewnych refleksji. Nie jestem co prawda zwolennikiem ruchów feministycznych, ponieważ moim zdaniem są zbyt skrajne i mają nadto radykalne poglądy. Jestem jednak zwolennikiem patrzenia na kobiety jak na płeć równą mężczyznom. Dlatego dziwi mnie nieco stereotyp polskiej kobiety jaki kreują nam autorzy reklam. Właściwie mamy trzy archetypy kobiety. Pierwszy to typowa gospodyni domowa, przykładna żona i matka. Taka kobieta zainteresowana jest wyłącznie tym, ażeby pranie było białe, a obiad był jak najbardziej "domowy" (nieważne że z torebki, albo w kostce). Taka kobieta zachwyca się nową kostką rosołową, niedowierza że to ubranie nie jest nowe, skoro ma takie kolory, a na widok śnieżnobiałej bluzki, którą dopiero wyjęła z pralki prawie że dostaje orgazmu (najgorsze, że wydaje mi się, że te reklamy proszków do prania nie zmieniły się od lat 90-tych - to jeszcze działa?!). Drugi typ kobiet z polskich reklam to typowe marzenia seksualne polskich mężczyzn. Mamy więc roznegliżowane kobiety uganiające się za mężczyzną, który pachnie reklamowanym dezodorantem, czy półnagie dziewczyny z reklam piwa i telefonii komórkowej. Ostatnio modne jest takie pojęcie, którego nie lubię,

Adres www: http://65.235.107.50